RSS

wake me up when september ends

02 Oct

Iemand de mannen van Green Day gebeld?? Want september is gedaan….

We zijn ondertussen aanbeland bij de nieuwe maand oktober. Hoeray, ik heb september overleefd.
Ik weet niet of menig lezer ditzelfde gevoel heeft, maar eenmaal je september doorsparteld hebt, dan kun je de rest van het jaar aan ( de overige 3 maanden).

Ik weet niet wat het is, maar ik kan me niet van de indruk ontdoen.
Hoe ouder ik word, hoe sneller de tijd vliegt. **tgoa rap njeh, aj jen amuseert**

Bwoaah, amuseren is een groot woord. Ik spreek op mijn blog altijd voor mezelf, en schrijf mijn hersenspinsels neer. Als ik aan een blogje begin, weet ik soms niet wat ik moet schrijven, weer een vorm van stress bij…

Maar af en toe sta ik eens stil bij het feit dat ik teveel raas. Teveel druk opleg op mezelf. Dan wordt het tijd om mezelf een HO HALT toe te roepen.
Ik merk aan mezelf dat ik af en toe stress heb bij “materiele dingen”, stress die men vroeger niet had, omdat die kl***dingen niet bestonden.
Een opmerkzaam lezer weet dat ik een beetje een snob ben op multimedia zaken. Nu had deze juffrouw twee maanden geleden haar teergeliefde iPhone uit zijn hoesje gehaald om te gaan joggen. Ja ik weet het, wie gaat er nu lopen met een toestel van € 600 in zijn broekzak. Looptochtje voorbij, iPhone op het kastje. Mevrouwtje te lui om het toestel terug in de cover te steken, want geef nu toe, het design is toch veel mooier zonder zo’n condoom rond het toestel, toch??
Eenmaal aangekomen op mijn werk, leen ik wat energie van mijn werkgever en adapteer het toestelletje aan mijn computer. Blijft dat stom kabeltje wel niet hangen aan mijn bureaustoel en BAM iPhone op zijn hoekje gevallen en scherm gebroken.. Menig scheld – en vloekwoorden zijn vloeiend uit mijn mond gekomen. Woorden kregen een nieuwe dimensie.
Het toestel kon volgens de kenner niet hersteld worden, maar als je een verzekering neemt van € 372 krijg je van ons een nieuw toestelletje mevrouw.. JAAHAA uiteraard, ik heb zomaar €372 overliggen.

Manlief had iemand gevonden die wel herstelling van het scherm deed. Ik was dus door het dolle heen , krijg mijn toestel terug, wat blijkt: manlief dacht dat ik een wit toestel had, bestelt een wit scherm en ik eindig met een iPhone met wit scherm en zwarte homebutton. Tijdens deze woelige periode waren er veel dingen aan de hand die veel erger zijn dan een etisch niet mooie iPhone, dus was ik aan het relativeren dat er erger dingen in het leven bestaan. Eenmaal ik net de nieuwe look kon pruimen komt Apple met een update. Blijkt dat spel niet meer te werken doordat er een kabeltje aan die homeknop kapot was. AAAARGGGGHH uiteindelijk één week zonder toestel en het doet je toch beseffen dat je een verslaving hebt.

Hallo, ik ben Sofie en ik heb een verslaving.. Ik ben verslaafd aan mijn iPhone. Echt vreselijk om tot dat besef te komen….

En zo ben ik tot mijn volgende bemerking gekomen. Mensen groot of klein, we hebben allemaal onze zorgen en bekommernis.
Zo merkte ik op  dat mijn nakomelingen ook met hun kleine zorgjes rondlopen.
Mijn oudste telg begon op een avond uit het niets aan tafel plots te huilen en stelde de vraag: “Waarom heb ik zo’n luide stem? Kindje A en kindje B hebben gezegd dat ze hun werkje niet konden afwerken omdat ze heel de tijd mijn stem hoorden, en dat is niet leuuuuuuuuuk boehoehoehoe…” Op zo’n moment moet je als mama je pokerface opzetten, en geloof mij, ik had het heel moeilijk.. Wat moet je daar nu op antwoorden? Tjah jongen, helaas zijn zo’n dingen heel erfelijk, en kom je uit een familie, lees: niet mama’s kant, die wel heel luid kan praten. Is dat erg? Nee dat is niet erg, maar geloof mij, je zult er nog vaak opmerkingen over krijgen. Dus let er een beetje op om stiller te praten. Helaas was hij het ‘s ochtends alweer vergeten. **zucht**

Het tobben en de verwerking van de grote k*kweek vorige week heeft me deze week wel één positief punt geschonken. Ik was vorige week tijdens de tennisles een beetje gefrustreerd en niets van wat ik wou doen lukte. Na alle strubbelingen van vorige week had ik me voorgenomen om het gewoon los te laten en te genieten.. raad eens?? Ik heb gisteren ballen geslagen waarvan ik niet wist hoe ik het deed, maar de tennisleraar heeft me beloond met enthousiate uitlatingen dat ik het goed deed.. Awel, ‘t deed deugd an men ertje… 

IK GA ER NOG EENTJE SLAAN ( lees dit met de intonatie van meneer Meurisse tijdens de reclame van Zero, en je zal begrijpen wat ik bedoel)

 

Advertisements
 
Leave a comment

Posted by on October 2, 2015 in Uncategorized

 

Leave a Reply

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out / Change )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out / Change )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out / Change )

Google+ photo

You are commenting using your Google+ account. Log Out / Change )

Connecting to %s

 
%d bloggers like this: